“Je bent...
Tijdens haar sollicitatiegesprek bij CSG Willem de Zwijger werd Erzsébet Geneugelijk (26) meteen gevraagd of ze lid wilde worden van de personeelsvereniging. Het tekent de sfeer op school; een school waar niet alleen aandacht is voor de leerlingen, maar ook voor het personeel. “Iedereen staat open voor een praatje.”
“De Willem de Zwijger moet je ervaren”, begint Erzsébet. “Als je binnenkomt, merk je het meteen; de sfeer is heel gemoedelijk. De conciërges zeggen je gedag, de directeur maakt vaak een praatje met de leerlingen. Je bent hier geen nummer. Als leerling niet, en ook niet als docent.”
Erzsébet geeft voor het tweede jaar Duits aan de onderbouw van de Willem de Zwijger. Tegelijkertijd zit ze in de afrondende fase van haar studie. Erzsébet: “Ze denken heel erg mee. Als ik een keer een tentamen heb, word ik bijvoorbeeld netjes uitgeroosterd.”
Haar liefde voor Duits ontstond toen ze op de middelbare school een enthousiaste docente Duits had, die haar stimuleerde om verder te leren. “Vanuit de lerarenopleiding krijg je niet alles mee”, vertelt ze. “Hier sta je echt hele dagen voor de klas. Dat is zó anders. Je komt met zoveel dingen in aanraking. Een huilende leerling omdat hij een onvoldoende heeft. Leerlingen die hun ouders kwijtraken. Dan is het fijn dat je bij collega’s terecht kan met vragen.”
Die collega’s vormen volgens Erzsébet een leuke mix. “Sommigen werken hier al heel lang en hebben veel ervaring, maar er is ook best veel verjonging. Als we de open avond voor basisschoolleerlingen hebben, eten we altijd met elkaar. Op vrijdag is er een borrel. En er worden leuke dingen georganiseerd door de personeelsvereniging, zoals mountainbiken in de grotten van Limburg of een wijnproeverij op school.”
Het eerste jaar was voornamelijk vlieguren maken. Als startend docent heeft Erzsébet een coach die bepaalde thema’s met haar bespreekt, bijvoorbeeld orde houden. Dit jaar is Erzsébet samen met een collega ook mentor. Haar collega geeft de mentorlessen, de gesprekken met leerlingen en ouders hebben ze verdeeld. Erzsébet legt uit: “Op de WZ houden we driehoekgesprekken; gesprekken met leerlingen, hun ouders en de mentor. De leerlingen presenteren tijdens dat gesprek hun doelen voor het komende jaar. Zo leren we elkaar beter kennen én de leerlingen zijn doelgericht bezig.”
Erzsébet geniet enorm als leerlingen iets nieuws hebben ontdekt. “Dat vind ik prachtig om te zien.” Dat gaat verder dan het vak Duits alleen. “De leerlingen gaan op reis, leren daar hun talen. Ze krijgen een oprecht mooie basis mee voor hun verdere toekomst.” Dat geldt ook voor Erzsébet zelf: “Er is veel mogelijk op deze school.” Ze vervolgt: “Enkele leerlingen die ik vorig jaar les heb gegeven, vroegen tijdens het ski-kamp: ‘Mevrouw, waarom geeft u geen les in de bovenbouw?’ Ik zie dat als compliment. Misschien moet ik toch mijn eerstegraads een keer gaan halen.”