WZ-wandeldag op zaterdag 8 april 2006
De
WZ-wandelgroep van CSG Willem de Zwijger te Schoonhoven,
aangesloten bij KNBLO-wandelsportorganisatie Nederland en
IVV, organiseerde op zaterdag 8 april 2006 voor de zesde
maal een WZ-wandeldag. Er waren weer geheel vernieuwde parcoursen
door de Krimpener-, Lopiker- en Alblasserwaard bedacht.
Men kon deelnemen aan afstanden van 10, 15, 25 en 40 kilometer
. Tevens werd er een route van 7 kilometer uitgezet die
grotendeels door de historische binnenstad van Schoonhoven
voerde.
Er
deden dit jaar weer honderden wandelaars mee, die het tamelijk
frisse lenteweer met af en toe een buitje moedig trotseerden
of even kwamen opdrogen in de zorgboerderij die als rustpunt
diende.
Monique van der
Slot was een van de vele enthousiaste deelnemers aan het
evenement. Naar aanleiding van haar ervaringen schreef zij
onderstaande sfeerimpressie:
EEN
FOUTJE KOST VEEL TIJD!
DIE
LATEN ZICH NOG NIET ZIEN...
Het
is voor mij altijd een beetje moeilijke route naar Schoonhoven.
Met weinig snelweg dus hoewel het aantal kilomters meevalt
ben ik toch al gauw ruim een uur onderweg. En het is in
Gouda altijd even opletten waar ik heen moet. Maar ik ben
zo wijs geweest de laatste keer aantekeningen te maken dus
met slechts één keer even een verkeerde weg
kom ik gemakkelijk aan de start, mede door de bordjes met
rode aanduidingen van de organisatie en de witte, gele en
rode bordjes van het laatste stukje wandelroute die ik al
zie.
We
starten vanuit de ruime aula van csg Willem de Zwijger met
een duidelijke routebeschrijving en dat zal later maar goed
blijken te zijn ook. We moeten even de bebouwde kom uit
langs wat kippen die ondanks de ophokplicht in verband met
de vogelpest nog vrij buiten rond lopen. Maar dan wandelen
we al snel de polder in langs wipmolen 'Bonrepas' met op
de achtergrond rechts nog een andere wipmolen en recht vooruit
wipmolen 'De Bachtenaar'.
In
een weiland bij één van de schitterende boerderijen
staan wat betonnen nep-schapen, wel handig! Veel van die
boerderijen krijgen nog bovengronds hun stroom met van die
porcelijnen potjes. Er zijn eeuwenoude en wat scheefgezakte
boerderijen bij die nog niet zijn onderheid zoals dat tegenwoordig
wordt gedaan.
Zo
langs de Vlist wandelend, waarin de eerste dotters al in
bloei staan, gaan we door het gelijknamige dorpje Vlist
met zijn restaurant 'midden in het water'. Op de splitsing
van de 15 km staat een wagen-rust met limonade en appeltjes.
Nou, wat drinken onderweg kan nooit kwaad.
De
langere wegen lopen snel weg en zo gaan we een stukje met
het Floris V pad op en komt de splitsing van de 25 km al.
We slaan netjes rechtsaf, zoals ook op de routebeschrijving
staat en duidelijk op A4-vellen langs het parkoers. Toch
gaat menigeen hier rechtdoor. Ook wandelaars zoals Leo waarvan
we weten dat ze altijd 40 wandelen.
In
de verte zien we een groot gebouw dat mij doet denken aan
een klooster en na linksaf geslagen te zijn gaan we er nog
vlak langs ook. In de weilanden zijn de zwanen al bezig
elkaar het hof te maken en ook ganzen, futen en een meerkoet
op het nest zijn aanwezig. Evenals vele muskusrattenvallen.
Alleen de ooievaars laten zich nog niet zien. En zo bereiken
we het kleine, maar leuke, Hekendorp waar een mogelijkheid
voor een rust is. We lopen lekker, en hebben er nog maar
een goede 10 op zitten, dus gaan door.
MOOI,
ZO EVEN OVER DE HELFT.
Via
een graspad gaan we richting een spoorlijn waar een immens
lange goederentrein aan ons voorbijtrekt. Het is verder
ook heel druk op het spoor. We slaan vlak voor het dorpje
Hogebrug linksaf en gaan al snel via een overstapje weer
een graspad op. Er valt een minuut of tien een fel regenbuitje.
Mijn linker oor is helemaal koud door de wind die al de
hele ochtend flink waait. Maar gelukkig heb je daar tijdens
het wandelen niet zo veel last van. We passeren de vierde
wipmolen, de Oukoopse molen, die volgens een infobord vermoedelijk
uit 1672 stamt.
Na
boerderij de Wiltenburg, een eenvoudige boerderij met rieten
dak maar met een opvallende toegangspoort, gaan we de Reeuwijkse
Plassen op, al snel over een houten ophaalbruggetje.
Als
we op de Ree lopen worden we gepasseerd door vele snoeken,
van die oude auto's wel te verstaan. Halverwege de optocht
slaan we links af langs het ruwe water van een der plassen.
De wind laat het water flink rimpelen.
En
zo lopen we ook over een idyllisch weggetje met schitterende
(zomer)huizen waar zelfs het zonnetje even komt kijken.
Maar kennelijk schrikt deze nogal van ons want hij laat
zich niet echt zien. Het is dus een sombere dag en het ziet
er nog niet uit als 'voorjaar' door het koude weer van de
afgelopen weken.
We
gaan de Goudse Hout in. Toch nog een stukje bos hoewel het
nog heel wat jaren zal duren voor het die naam echt waard
is. Maar we zien wel al een specht tegen een boom gekleefd
zitten. En dan staan we voor een bruggetje waarbij geen
bordje meer hangt. Gelukkig weten de dame en heer die achter
ons lopen hier de weg en kunnen we het op de routebeschrijving
terug vinden. Even naar het startgebouw bellen maar, want
wij komen er nu wel uit maar dat zal niet voor alle achter
ons lopende wandelaars gelden. Gelukkig zijn de bordjes
na drie aanwijzingen weer langs het parkoers te vinden hoewel
er zo hier en daar nog wel eentje mist. Jammer dat er altijd
mensen zijn die er behagen in scheppen bordjes te verwijderen.
Of ze zijn zo mooi dat het een collectorsitem is....
We
komen op een dijk die middenin het landschap ligt. Vast
een element uit het verleden van vóór de inpoldering,
en wandelen Haastrecht binnen over de ophaalbrug recht op
het schitterende raadhuis af met trapgevel en 'bordes'.
En op 25 km is daar een rust, die we nu wel aandoen, in
de kantine van Voetbalvereniging Haastrecht. Mooie afstand,
zo even over de helft.
LANGS
DIE ANDERE START
We
gaan een klein stukje terug langs de route en dan de tuin
door van Museum Bisdom van Vliet. Dit herken ik nog van
de vele RS80 tochten die ook wel in deze contreien worden
uitgezet. Maar het is voor mij wel heel lang geleden dat
ik hier ben geweest.
De
route voert enkele dorpsstraten door en dan mogen we de
schitterende polders weer in. Daar zijn de weidevogels al
druk met elkaar in de weer en de eerste zwanen zitten al
op hun nest. We passeren nu ook een onttakelde molen. Alleen
de stenen onderkant is nog over en wordt nu benut als woonhuis.
De vorm met 'bolle buik' doet me denken aan de Keulse pot
van Piggelmee. Niet veel verder is er een onttakelde wipmolen
te zien.
We
wandelen over lange wegen, soms van wel 2 ½ km, maar
doordat er zoveel te zien is merken we dat niet. Alleen
die tweede regenbui halverwege hadden ze boven wel mogen
houden. Op de wegen liggen hier en daar platgereden kikkers.
Of padden, want dat is in deze situatie niet meer te zien.
En over het gras vliegen al de eerste zwaluwen die ik dit
jaar zie.
We
komen weer bij een eigen verzorgingspost met limonade en
een plakje snijkoek. Dat smaakt weer goed. De rust in 'Het
wapen van Stolwijk' doen we alleen even aan voor het toilet,
daartoe is langs de route niet zo veel gelegenheid, en we
gaan snel het dorpje weer uit langs een oud gebouw van Nutricia
met een melkbus voor de gevel. Na de 25 sluit nu ook de
15 km zich bij ons aan en het wordt merkbaar drukker. Ook
nu weer kijken we onze ogen uit naar de mooie boerderijen.
En bij één van die boerderijen mogen we het
erf over en dwars door een weiland waarlangs aan de andere
kant van de sloot een boomgaard ligt. Over een 'bruggetje'
van enkele balken mogen we het terrein van zorgboerderij
'De hem' op waar ook weer gerust kan worden. Maar we gaan
lekker door, de Lekdijk op. Gelukkig is de wind inmiddels
gaan liggen.
Vanaf
de dijk hebben we mooi zicht over het water met de industrie:
bergen zand / grind, boten en het pontje. En aan de andere
kant huisjes, waaronder enkele dijkhuizen die schuin tegen
de dijk aan zijn gebouwd en de schitterende watertoren van
Schoonhoven. Volgens mij de allermooiste en kleurigste van
Nederland.
Langs
de start van die andere wandeltocht vanuit Schoonhoven,
de Zilverstadtocht, en de oude start van de WZ-wandeldag
wandelen we al weer terug naar csg Willem de Zwijger, waar
we kunnen genieten van een 'concert' van leerlingen van
de school. En dat klinkt nog goed ook!
En
als ik al weer in de auto zit op weg naar huis zie ik Leo
aankomen die bij de splitsing van de 40-25 de verkeerde
kant op ging!
Monique
van der Slot
|
